Je hebt vast wel eens de term web 2.0 in de mond genomen. Of toch in ieder geval gehoord. Als je een beetje bij bent op het gebied van Internet vast wel. Misschien heb je zelfs achter een ander woord ge-2.0′d. Dat is ook best veel gebeurd de afgelopen tijd. Als je Vincent Everts op Twitter volgt heb je vast een aantal van zijn kleurrijke ver-2.0′eringen gehoord.
De term 2.0 (of eigenlijk: het meme, nog zo’n 2.0-dingetje) bestaat al een tijd maar begint nu ook door te dringen in mainstream media zoals Editie NL (Zo iets herinner ik me. Klopt toch?). En als dat gebeurt dan bereikt de term zo langzamerhand de late majority vermoed ik. En wat ik nu steeds meer begin te zien is dat mensen zich uitspreken tegen het gebruik van de term. Men wordt een beetje 2.0-moe (of moe 2.0?).
De vraag is dan wat dat betekent voor ontwikkelingen op Internet? Het kan betekenen dat de meerderheid eindelijk 2.0 tools, dat we eindelijk echt de wisdom of the crowd kunnen gebruiken, dat we eindelijk slimmer gaan werken, dat we in de business 2.0 tools ook intern gaan gebruiken (denk aan social bookmarking, microbloggen, etcetera). Het kan ook betekenen dat 2.0 en alles wat daar bij hoort een snelle en stille dood sterft en dat de early adopters ook weer lekker wat nieuws gaan doen.
Ik zit al een tijdje met dit dilemma. Worden mensen eindelijk mediawijs/informatievaardig genoeg om hun eigen informatievoorziening te regelen? Heeft iedereen straks een Netvibes of iGoogle pagina? Iedereen aan de del.icio.us? Of heeft de meerderheid daar toch gewoon geen zin in, vinden ze het te moeilijk, te veel gedoe, zien ze de voordelen niet en blijft het vooral bij googelen? Ik heb op dit punt een halve identiteitscrisis, voel me soms bijna schizofreen, misschien zelfs manisch!
Nu ja, zo erg is het nou ook weer niet, maar ik weet zo langzamerhand niet meer wat ik van techniek moet denken. Can’t live with it, can’t live without? Even terug naar 2.0. Het lijkt door te dringen tot de late majority. Ook zie ik dat de early adoptersheteenbeetjezatworden. In navolging op het gepraat over ambtenaar- en overheid 2.0 ontstond zelfs een paar dagen geleden overheid 1.7. De nuchterheid lijkt weer een beetje terug te komen. Misschien gaan we zo langzamerhand 2.0-dingen doen die echt nuttig zijn, en niet meer 2.0-dingen doen om het 2.0-dingen doen (volgt u me nog?).
En zo kom ik op mijn voorspelling over 2009: In 2009 gaan we met z’n alleen weer lekker gewoon doen. De term 2.0 sterft, terwijl de adoptie van wat we nu 2.0 noemen verder gaat.
In 2009 gaan we allemaal weer gewoon doen
Je hebt vast wel eens de term web 2.0 in de mond genomen. Of toch in ieder geval gehoord. Als je een beetje bij bent op het gebied van Internet vast wel. Misschien heb je zelfs achter een ander woord ge-2.0′d. Dat is ook best veel gebeurd de afgelopen tijd. Als je Vincent Everts op Twitter volgt heb je vast een aantal van zijn kleurrijke ver-2.0′eringen gehoord.
De term 2.0 (of eigenlijk: het meme, nog zo’n 2.0-dingetje) bestaat al een tijd maar begint nu ook door te dringen in mainstream media zoals Editie NL (Zo iets herinner ik me. Klopt toch?). En als dat gebeurt dan bereikt de term zo langzamerhand de late majority vermoed ik. En wat ik nu steeds meer begin te zien is dat mensen zich uitspreken tegen het gebruik van de term. Men wordt een beetje 2.0-moe (of moe 2.0?).
De vraag is dan wat dat betekent voor ontwikkelingen op Internet? Het kan betekenen dat de meerderheid eindelijk 2.0 tools, dat we eindelijk echt de wisdom of the crowd kunnen gebruiken, dat we eindelijk slimmer gaan werken, dat we in de business 2.0 tools ook intern gaan gebruiken (denk aan social bookmarking, microbloggen, etcetera). Het kan ook betekenen dat 2.0 en alles wat daar bij hoort een snelle en stille dood sterft en dat de early adopters ook weer lekker wat nieuws gaan doen.
Ik zit al een tijdje met dit dilemma. Worden mensen eindelijk mediawijs/informatievaardig genoeg om hun eigen informatievoorziening te regelen? Heeft iedereen straks een Netvibes of iGoogle pagina? Iedereen aan de del.icio.us? Of heeft de meerderheid daar toch gewoon geen zin in, vinden ze het te moeilijk, te veel gedoe, zien ze de voordelen niet en blijft het vooral bij googelen? Ik heb op dit punt een halve identiteitscrisis, voel me soms bijna schizofreen, misschien zelfs manisch!
Nu ja, zo erg is het nou ook weer niet, maar ik weet zo langzamerhand niet meer wat ik van techniek moet denken. Can’t live with it, can’t live without? Even terug naar 2.0. Het lijkt door te dringen tot de late majority. Ook zie ik dat de early adopters het een beetje zat worden. In navolging op het gepraat over ambtenaar- en overheid 2.0 ontstond zelfs een paar dagen geleden overheid 1.7. De nuchterheid lijkt weer een beetje terug te komen. Misschien gaan we zo langzamerhand 2.0-dingen doen die echt nuttig zijn, en niet meer 2.0-dingen doen om het 2.0-dingen doen (volgt u me nog?).
En zo kom ik op mijn voorspelling over 2009: In 2009 gaan we met z’n alleen weer lekker gewoon doen. De term 2.0 sterft, terwijl de adoptie van wat we nu 2.0 noemen verder gaat.
Ben je benieuwd naar hoe jouw organisatie van web 2.0 kan profiteren? Ik ben adviseur op het gebied van web 2.0 en bespreek graag de mogelijkheden eens met je. Maak nu een vrijblijvende afspraak.